Hilary z Poitiers (ur. ok. 315 w Poitiers, zm. ok. 367 tamże) – biskup Poitiers, wyznawca, ojciec oraz doktor Kościoła, święty Kościoła katolickiego, prawosławnego, anglikańskiego i ewangelickiego.
Życiorys Urodził się około 315 roku w Poitiers w pogańskiej rodzinie arystokratycznej. Otrzymał solidne wykształcenie, a następnie nawrócił się na chrześcijaństwo pod wpływem lektury Ewangelii Mateusza. Ożenił się i miał córkę Abrę, a około 350 roku został wybrany na biskupa Poitiers. Jednym z jego uczniów był Marcin z Tours. Ze względu na postawę antyariańską, Hilary został potępiony na synodzie w Béziers w 356 roku. Zesłano go do Frygii, gdzie nawiązał kontakty z biskupami Wschodu i zapoznał się z duchowością monastyczną i dziełami Orygenesa. W 359 roku wziął udział w synodzie w Seleucji, potwierdza nicejskie wyznanie wiary, a następnie udał się do Konstantynopola. Cesarz Konstancjusz II wysłał go do Galii, gdzie w 361 roku wziął udział w synodzie w Paryżu, który zatrzymał działalność arian na tym terenie. Około 364 roku udał się do Italii, aby zawnioskować u cesarza Walentyniana I o uwolnienie mieszkańców Mediolanu od władzy biskupiej Auksencjusza, co zakończyło się niepowodzeniem.