Bon Jovi chcieli wydać nowy album studyjny, ale Bruce Fairbain nie miał wolnych terminów, ponieważ po wyprodukowaniu płyt Slippery When Wet i New Jersey stał się wziętym producentem. Zespół wydał w zamian okolicznościową składankę pt. Cross Road – The Best of Bon Jovi, na której znalazło się trzynaście przebojów grupy oraz dwie całkiem nowe piosenki – „Someday I’ll Be Saturday Night” i „Always”.
Niemal od razu po wydaniu Cross Road Bon Jovi ponownie wzięli się do pracy, a nowym basistą został Hugh McDonald. Nagrywanie materiału na nową płytę trwało bardzo długo, ponieważ Bongiovi nie zaakceptował pierwszej wersji, dlatego trzeba było wszystko nagrywać od nowa. Ostatecznie płyta zatytułowana These Days została wydana w 1995 roku. Album promowany był przez pięć singli, z których jedynie umiarkowanym sukcesem stała się piosenka „This Ain’t a Love Song”. W ramach promocji Bon Jovi zagrali blisko 250 koncertów na całym świecie. Pobili rekord publiczności zebranej na koncercie na stadionie Wembley w Londynie, który został sfilmowany i uzupełnił wideografię zespołu. Po zakończeniu trasy koncertowej pod koniec 1996 roku członkowie zespołu zdecydowali się na kolejną przerwę w działalności.