Swietłana Białłozór (ur. 28 czerwca 1932 w Wilnie, zm. 2 czerwca 2024 w Gdańsku) – polska chemiczka, profesor, specjalizująca się w chemii fizycznej i elektrochemii.
Działalność naukowa i zawodowa Maturę zdała w 1951 r. w Gorzowie. Ukończyła studia magisterskie na Politechnice Gdańskiej uzyskując dyplom magistra inżyniera w dniu 14 czerwca 1956 r. Zawodowo była związana z Wydziałem Chemicznym Politechniki Gdańskiej w latach 1956–2002. Stopień doktora nauk chemicznych uzyskała 27 maja 1963 r., promotorem jej rozprawy doktorskiej był prof. Tadeusz Pompowski. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskała 22 marca 1975 r. na podstawie pracy pt. Niektóre aspekty katodowego wydzielania metali z roztworów niewodnych. 20 marca 1991 r. otrzymała nominację na stanowisko profesora w Politechnice Gdańskiej. Tytuł naukowy profesora uzyskała 21 listopada 1996 r. W 2014 r. nadano jej tytuł Profesor Emeritus PG.
Wypromowała 5 doktorów. Wśród nich znaleźli się E. Skonecki, Anna Lisowska-Oleksiak (obecnie prof. dr hab.), Marek Lieder (obecnie dr hab. inż.), Tamara Zalewska (obecnie dr hab. inż.) i Aleksandra Kupniewska (obecnie dr inż.).
Zmarła 2 czerwca 2024 r. w Gdańsku, pochowana 6 czerwca 2024 r. na cmentarzu Srebrzysko (rejon X, kwatera KW VII-1-1).