W latach 1922–1927 więziony za działalność komunistyczną; podczas pobytu w więzieniu studiował dzieła Marksa, Lenina, Róży Luksemburg i innych teoretyków komunizmu. Po wyjściu z więzienia został kierownikiem Centralnego Wydziału Propagandy i Agitacji KC ZMK i sekretarzem centralnej redakcji młodzieżowej. Autor kilku wierszy opublikowanych na łamach Nowej Kultury, legalnego pisma komunistycznego, m.in. Serce w ekierce (1924). Członek Komitetu Warszawskiego KPP. Uczestnik III plenum KC ZMK w listopadzie 1927.
Od czerwca 1929 mieszkał w Moskwie i działał w WKP(b). Studiował w Instytucie Czerwonej Profesury na wydziale światowej gospodarki i polityki, skierowany tam przez sekcję polską Kominternu. W 1933 został szefem wydziału politycznego stacji maszynowo-traktorowej na północnym Kaukazie, a w 1935 dyrektorem sowchozu „Komsomolec” w . Jako przodownik chowu zwierząt w tym sowchozie został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy. Napisał kilka prac i recenzji naukowych.
26 sierpnia 1937 aresztowany pod zarzutem udziału w Polskiej Organizacji Wojskowej, następnie rozstrzelany.
Był żonaty z działaczką KPP i PZPR Eugenią Szwarcbard, z którą miał córkę i syna.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny t.