Maschinenpistole 18 (MP 18/I) – niemiecki pistolet maszynowy.
Historia thumb|left|Niemiecki żołnierz uzbrojony w MP 18. Północna Francja, wiosna 1918 r. W trakcie pierwszej wojny światowej okazało się, że główna broń piechoty – karabin powtarzalny słabo spisuje się w czasie walk w okopach. Pojawiły się żądania skonstruowania broni posiadającej siłę ognia karabinu maszynowego, ale krótszej i bardziej poręcznej niż ręczny czy lekki karabin maszynowy.
Początkowo testowano wyposażoną w długą lufę i dostawną kolbę wersję pistoletu P.08 Parabellum. Okazało się jednak, że wersja Parabellum strzelająca seriami ma zbyt dużą szybkostrzelność (1200 strz./min) i magazynek nie nadążał podawać amunicji. W rezultacie bardzo częste były zacięcia. W 1916 roku GPK (Gewehrprüfungskomission – niem. Komisja Doświadczalna Broni Piechoty) ogłosiła konkurs na nową, automatyczną broń strzelającą nabojem pistoletowym. Z przedstawionych komisji projektów wybrano konstrukcje Andreasa Wilhelma Schwarzlose i Hugo Schmeissera. Wiosną 1917 roku po zakończeniu testów postanowiono przyjąć do uzbrojenia konstrukcję Schmeissera. Jednocześnie złożono w Theodor Bergmann Industriawerke zamówienie na 50 000 sztuk nowej broni oznaczonej jako Maschinenpistole MP 18/I.