Stanisław Ramenda (ur. 20 stycznia 1926 w Łobaczówce, zm. 28 stycznia 2011 w Lesznie, woj. wielkopolskie) – polski hodowca nowych odmian roślin, doktor nauk rolniczych.
Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Liceum Krzemienieckim. W lutym 1940 r. cała rodzina (rodzice i siedmioro dzieci) została przez Sowietów deportowana do rejonu Jareńsk, w okręgu Archangielskim, a następnie we wrześniu 1941 r. do rejonu Georgiewka i Krasnogarka w Kazachstanie. Ojciec zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach w czasie transportu do Kazachstanu. Siostra Wanda oraz bracia Józef i Kazimierz zmarli na skutek chorób i wycieńczenia, w grudniu 1941 r. Brat Tadeusz wstąpił do Armii Andersa, wyszedł z wojskiem do Persji i zmarł w Teheranie. Stanisław Ramenda został powołany do Armii Polskiej w kwietniu 1944 r. Brał udział w walkach na froncie. Szlak bojowy zakończył w lutym 1947 r., w Usti nad Łabą. Matka wraz z dwójką dzieci przebywali w Kazachstanie do maja 1946 r., po czym wrócili do Polski i osiedlili się w Jeleniej Górze.