Do bryły wiatraka dookoła dostawiona jest drewniana konstrukcja balkonu z balustradą o którą opiera się mężczyzna odziany w ciemnozielonkawy płaszcz i kapelusz. Horyzont umieszczony został nisko, przez co większość obrazu wypełnia pochmurne niebo. Utrzymane w szarych, granatowych i ultramarynowych tonacjach gęste kłębiny chmur nie zakrywają całkiem nieba. Przez nie przenika słoneczne światło, które rozświetla niewielkie fale rzeki, przybrzeżne pale, żagle statku, mury wiatraku, drzewa i kostiumy postaci.
Krajobraz jest w pełni autentyczny, przedstawia on miasto Wijk bij Duurstede położone w prowincji Utrecht nad rzeką Lek. Na podstawie źródeł archiwalnych wiemy iż widoczny na wieży kościoła św. Marcina (St Maartenskerk) zegar został umieszczony w 1668, dwa lata przed namalowaniem przez Ruisdaela tego dzieła. Z wiatrakiem sąsiadowała Brama Panieńska (Vrouwenpoort), której malarz nie namalował, w zamian na tym miejscu zostały namalowane trzy kobiety, przez co ten sztafaż jest także kadrem z życia codziennego w holenderskim miasteczku, który tworzą także zajmujący się rybołówstwem żeglarze. Zapowiadające wiatr i deszcz chmury nadają treści obrazu pewnego niepokoju, jednakże wciąż jest pogodnie i spokojnie.