Jest jeszcze czwarte polonicum: Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) namalował do tej opery 4 postacie diabłów, które pokazał na wystawie w Galerie Zak 9 maja 1930 roku.
Osoby Mefistofeles – bas Faust – tenor Małgorzata – sopran Helena Trojańska – sopran Marta, sąsiadka Małgorzaty – mezzosopran Pantalis, towarzyszka Heleny – mezzosopran Wagner, uczeń Fausta – tenor
Treść Miejsce i czas akcji: Niemcy w pierwszej połowie XVI wieku.
Prolog Zawarty zostaje pomiędzy Bogiem, reprezentowanym przez chorus mysticus oraz Szatanem w osobie Mefistofelesa zakład o duszę człowieka, rozegrany na wybranym w tym celu uczonym – Johannie Fauście.
Akt I Podczas wielkanocnego kiermaszu, przechadzając się brzegiem Menu, Faust spotyka tajemniczego „szarego mnicha”, pod którego habitem ukrywa się Mefistofeles. Pod wpływem tego zdarzenia, wróciwszy do swojej pracowni, rozmyśla nad nicością swego dotychczasowego życia. Ponownie zjawia się mnich-Mefistofeles, który proponuje mu zawarcie paktu, na mocy którego odda mu duszę, jeśli dozna uczucia najwyższego szczęścia, którego moment będzie chciał zatrzymać na wieczność.