Po przejściowych problemach zdrowotnych skierowany został w styczniu 1945 do okupowanej Norwegii, by utworzyć liczący około 3000 więźniów KL Mysen koło Grini, który był ostatnim obozem koncentracyjnym podlegającym pod Inspektorat Obozów Koncentracyjnych w Oranienburgu. Aumeier został jego komendantem i podlegało mu uwięziono około 3000 więźniów. 7 maja 1945 uwolnił więźniów i poddał obóz aliantom. 11 czerwca 1945 został aresztowany w mundurze SS w obozie . Ujawnił swą tożsamość władzom amerykańskim. W sierpniu 1945 został przesłuchany i osadzony w więzieniu Akershus, a następnie przewieziono go do obozu jenieckiego w Cagle koło Londynu.
Okres powojenny Już w trakcie wojny, ze względu na ogrom zbrodni, Hans Aumeier został skazany na karę śmierci wydany przez polskie podziemie. Wyrok ogłosiła 12 marca 1944 Polska Agencja Telegraficzna w Londynie. Alianci przekazali go Polsce celem osądzenia za zbrodnie popełnione w KL Flossenbürg i w KL Auschwitz. 4 maja 1947 został przywieziony w grupie 44 niemieckich przestępców wojennych na pokładzie statku „Isar” z Lubeki do portu szczecińskiegoPrzywieziono do Polski 44 przestępców wojennych; [w:] „Polska Zbrojna”, 6 V 1947, nr 115, s. 3;