Udział jeńców wojennych w rozminowaniu Polski – operacja prowadzona w latach 1945–1947 na terenie Polski.

Geneza Armia Czerwona po zakończeniu II wojny światowej poszukiwała saperów we wszystkich niemieckich obozach jenieckich, kierując ich następnie do rejonów rozminowywania w okolicach Frankfurtu nad Odrą i Gubina, gdzie od czerwca 1945 rozminowanie prowadziła 1 Brygada Inżynieryjna Specjalnego Przeznaczenia 1 Frontu Białoruskiego. Wielowarstwowe pola minowe, które założono tu w gęstych krzakach nadbrzeżnych, były porośnięte trawą i trzciną. Pola, zarówno niemieckie, jak i sowieckie, pochodziły z trzech minowań: jesiennego 1944, zimowego i wiosennego 1945. Niemieccy saperzy przywożeni w rejony rozminowania udzielali informacji o systemach, rejonach i miejscach minowania. Z zebranych saperów niemieckich utworzono pododdział rozminowania.

Rozminowywanie Polski przez jeńców niemieckich