Iwan Ilicz Ludnikow, ros. Иван Ильич Людников (ur. w Kriwej Kosie, zm. 22 kwietnia 1976 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego
Życiorys Urodził się we wsi Kriwaja Kosa, w rejonie nowoazowskim obwodzie donieckim w rodzinie robotniczej.
Jako nieletni chłopak wyjechał do Juzowki i pracował w kopalniach w Juzowce i Makiejewce.
W 1917 roku wstąpił do Czerwonej Gwardii i w 1918 roku do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej jako szeregowiec. Brał udział w walkach przeciwko oddziałom gen. Kaledina, gen. Wrangla oraz w walkach na Kaukazie.
Po zakończeniu wojny domowej pozostał w Armii Czerwonej. W 1925 roku ukończył Odeską Szkołę Piechoty. Pełnił służbę w 13 Dagestańskiej Dywizji Strzeleckiej będąc dowódcą plutonu i kompanii, a następnie dowódcą plutonu i szefem sztabu batalionu we Władykaukaskiej Szkole Piechoty. W 1930 roku ukończył taktyczno-strzelecki kurs doskonalący „Wystrieł”. W 1938 roku ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego.
Po ukończeniu akademii służył w Sztabie Generalnym Armii Czerwonej. W 1939 roku został komendantem Żytomierskiej Szkoły Piechoty, a w marcu 1941 roku został dowódcą 200 Dywizji Strzeleckiej w Specjalnym Kijowskim Okręgu Wojskowym.