W 1960 drewniany pawilon na terenie diakonatu został przebudowany na kaplicę „Eben-Ezer”, mieszczącą 250 wiernych i poświęconą 3 lipca 1960. Opiekę nad kaplicą sprawowały siostry diakonise. Pełniły one też różnorakie funkcje w miejscowym zborze – prowadziły nauczanie w ramach szkółek niedzielnych, zajmowały się pracami porządkowymi i technicznymi w kaplicy, dbały o jej wystój, grały na organach, śpiewały w chórze oraz prowadziły służbę odwiedzinową.
W budynku mieszczącym kaplicę powstała również zakrystia, która pełniła jednocześnie funkcję salki do prowadzenia szkółek niedzielnych dla jednej z grup, jak również sala zborowa, gdzie prowadzone były różne spotkania dla wiernych filiału, a także pomieszczenie dla rodziców z małymi dziećmi. Obok kaplicy zostało utworzone miejsce rekreacyjne z altaną i przestrzenią do zabawy dla dzieci z przeznaczeniem na plenerowe spotkania dla członków zboru.