Świętopełk Raciborowic (ur. ?, zm. przed 1197/1198) – dzielnicowy książę pomorski?, syn Racibora I, księcia pomorskiego i PrzybysławyE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 121-122..

Pochodzenie Świętopełk jest znany z dokumentu z 13 listopada 1175, w którym Kazimierz I, książę dymiński podczas zjazdu krajowego w Trzebiatowie dokonał nadania dla klasztoru w Grobi. W akcie tym młody książę? został przedstawiony jako syn Racibora I (łac.) Szpenthepolc filius ducis RatheberniE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 121..

W historiografii pojawił się pogląd, że prawdopodobnie był dzielnicowym księciem, którego dobra znajdowały się poza księstwem, stąd umieszczenie jego osoby na końcu, wśród świadków dokumentu. Liczna grupa badaczy wysuwała hipotezę o dziedziczności dzielnicy sławieńskiej i powiązaniach z tamtejszą dynastią (R. Klempin, M. Wehrmann, J. Spors, L. Quandt) lub panowaniu na Pomorzu Gdańskim (T. Kantzow). Czasem, również był identyfikowany z Bogusławem I Raciborowicem, domniemanym księciem sławieńskim.

J. Powierski zauważał, że być może Świętopełk był postacią fikcyjną, którego osobę kapelani dopisali do dokumentu z 1175 dla podtrzymania i uwiarygodnienia ważności wcześniejszych nadań, które były dokonywane przez Racibora I E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 122..