W 2013 budynek kupiła spółka Millbery z zamiarem przystosowania go na potrzeby centrum zdrowia i urody. We wrześniu 2014 spółka dokonała rozbiórki willi na podstawie decyzji stołecznego konserwatora zabytków z 31 lipca 2014 wydanej przez Małgorzatę Gmiter, zastępcę ówczesnego stołecznego konserwatora zabytków Piotra Brabandera. Jak twierdził stołeczny konserwator zabytków był to sposób na ocalenie zabytku, którego stan nie pozwalał na renowację i musiał być odbudowany. Prace rozbiórkowe miały być przeprowadzone ręcznie, a odzyskany materiał zabezpieczony, poddany konserwacji i użyty do odbudowy willi. Wbrew pozwoleniu stołecznego konserwatora zabytków budynek zburzono przy użyciu koparki. Zniszczono także mury piwnic willi.
Właściciele willi Granzowa (spółka Millbery) złożyli wniosek o wykreślenie budynku z rejestru zabytków, po tym jak dopuścili się rozebrania obiektu. We wniosku wskazano m.in. na „brak możliwości odzyskania materiału historycznego”. Spółka podkreślała, że w trakcie rozbiórki odzyskała go mniej niż 1 procent. Zgodnie z ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, minister kultury i dziedzictwa narodowego jest zobligowany wykreślić nieistniejący obiekt z rejestru zabytków.