thumb|„Dawid zabija Goliata”, obraz autorstwa Pietro da Cortona, XVII w. thumb|Dawid trzymający odciętą głowę Goliata, ilustracja autorstwa Gustave Doré z 1866 r. thumb|Goliat rzucający wyzwanie Izraelitom – miniatura pochodząca z Biblii Maciejowskiego z XIII wieku Goliat (heb. גָּלְיָת Golyāṯ; arab. جالوت Ǧālūt) – opisany w Starym Testamencie olbrzymi filistyński wojownik pochodzący z miasta Gat. Zginął z ręki Dawida, który pokonał go wyrzuconym z procy kamieniem1 Księga Samuela 17. W zależności od tradycji rękopiśmiennej jego wzrost podawany jest dwojako: tradycyjny tekst masorecki mówi o sześciu łokciach i jednej piędzi (ok. 3 metrów), natomiast starsze źródła, takie jak Septuaginta, rękopisy z Qumran oraz zapisy Józefa Flawiusza, wskazują na cztery łokcie i jedną piędź (ok. 2,1 metra).
O postaci wspominają źródła starotestamentowe: Pierwsza oraz Druga Księga Samuela, Pierwsza Księga Kronik oraz Mądrość Syracha. Goliat jest również opisany w Koranie (2:247–252).
Relacja biblijna Pierwsza Księga Samuela