Janina Brochwiczówna (ur. 4 lutego 1910 w Moskwie, zm. 30 marca 1997 w Bretanii) – polska aktorka filmowa i teatralna, artystka kabaretowa i piosenkarka.

Życiorys mały|240x240px|Scena z wodewilu satyrycznego „Kariera Alfa Omegi” w teatrzyku Cyrulik Warszawski (1936). Od lewej: Michał Znicz, Janina Brochwiczówna i Adolf Dymsza. Uczęszczała na pensję w Moskwie. Maturę zdała w Warszawie w 1927 roku. W 1930 roku zdała eksternistyczny egzamin ZASP-u, i latem t.r. rozpoczęła występy w warszawskiej „Dolince Szwajcarskiej”, a od września do listopada grała w teatrzyku „Uśmiech Warszawy”. Była znaną artystką kabaretową, rewiową i operetkową. Pierwszy wielki sukces odniosła w styczniu 1933 roku w roli Lucy w komedii muzycznej Peppina w teatrze operetkowym 8.30. Od lipca 1933 roku grała w Teatrze Polskim, a we wrześniu 1933 roku została zaangażowana do kabaretu „Cyganeria”. W tym samym roku zdobyła tytuł królowej mody. Jej popularność znacznie wzrosła po zagraniu w filmie Każdemu wolno kochać, gdzie stworzyła duet z Witoldem Contim. Razem zaśpiewali tytułową piosenkę, która od dnia premiery była szlagierem. Janina Brochwiczówna występowała z popularnymi wówczas wokalistami i z grupami muzycznymi m.in. Chórem Juranda.