Witold Gracjan Kawalec (ur. 17 listopada 1922 w Wilnie, zm. 24 grudnia 2003 w Crediton) – polski rzeźbiarz tworzący w Wielkiej Brytanii.

Życiorys Młodość Wybuch II wojny światowej przerwał studia na Wydziale Sztuk Pięknych na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie. Działał konspiracyjnie w szeregach Armii Krajowej na Wileńszczyźnie, ale został schwytany przez Rosjan i internowany. Zwolniony przedostał się do Palestyny i tam dołączył do polskiej Armii gen. Wł. Andersa. Walczył pod Tobrukiem, a po rozformowaniu jego dywizji razem z żołnierzami ewakuował się do Wielkiej Brytanii i tam został przyjęty na wyszkolenie do Royal Air Force. Został przydzielony do bazy w okolicach Nottingham, gdzie poznał swoją przyszłą żonę Danutę Banszel. Po wyszkoleniu został przydzielony do Dywizjonu 307 stacjonującego w Exeter.

Życie w Wielkiej Brytanii Po zakończeniu wojny powrócił do Nottingham i wstąpił do Nottingham College of Art aby kontynuować przerwane w 1939 studia. W 1953 założył swoją pierwszą pracownię, jego ulubionym tworzywem okazał się alabaster. Tworzył abstrakcyjne formy inspirowane przeżyciami z czasów wojny. Pierwsza duża wystawa twórczości Witolda Kawalca miała miejsce w 1959 w ramach letniej wystawy w Royal Academy, a druga w 1963 w Drian Gallery.