Szczególnie aktywny stał się w czasie powstania listopadowego, przyjmując postawę zdecydowanie niepodległościową. Między innymi napisał i wydrukował gorącą i patriotyczną odezwę do młodzieży szkolnej. W roku 1831 przeniesiono go do Sejn na stanowisko profesora (starszego nauczyciela) języka greckiego i łacińskiego, w rok później (1832) – wraz z gimnazjum - przeniósł się do Suwałk. W roku 1841 powrócił do Płocka.
Poślubił p. Jabłońską (prawdopodobnie była to siostra poety Hiacynta Jabłońskiego). Był ojcem trójki dzieci: Stanisława, dwukrotnego zesłańca sybirskiego i dwóch córek: Anny i Józefy, suwalskich nauczycielek i poetek.
Twórczość literacka Napisał m.in. tragedię Stefan Batory, czyli spisek Zborowskich (wystawioną w Krakowie w czerwcu 1818), komedie: Bal maskowy (1819), Szkoła mężów... (1822), Golec dwumilionowy (1825) oraz komediooperę Akademik krakowski, czyli ofiara dla ojczyzny (wystawioną w Płocku w 1831). Pod wpływem hymnu Słowackiego Bogurodzica napisał w roku 1830 Śpiew patriotyczny. Dorobił też 3 piosenki okolicznościowe do komedioopery Krakowiacy i Górale. Autor Pism rozmaitych (t. 1-2, 1823-1825) oraz Nowego zbioru poezji z dodatkiem rozprawy o poezji niemieckiej (t. I-II, Płock 1938) zawierającego m.in. ballady, sielanki, komedie oraz przekłady z autorów starożytnych, niemieckich i innych.