Ówczesnym właścicielem tych miejscowości był katolicki Fryderyk baron Wilczek, który w 1686 wzniósł własną przydomową, drewnianą kaplicę i utrzymywał kapelana nazwiskiem Chalik, rodem z Frydku. Kolejni proboszczowie starali się zrekatolizować Kończyce Wielkie wraz z Rudnikiem, Kaczyce oraz po części także Hażlach. Z dość dużym powodzeniem czynili to ks. Wacław Malisz (1695-1702) oraz ks. Józef Antoni Mrowiec (1725-1749), rodem z Bogumina, czego świadectwem została prowadzona przez nich metryka nawróconych (łac. Liber conversorum). W 1749 nowym proboszczem został ks. Szymon Świeży (krewny Ignacego), który to w 1751 zlecił wybudowanie Jerzemu Dziendzieli z Zabłocia nowej wieży. W 1774 rozpoczęto budować nowy i obecny kościół parafialny, a z powodu braku innego gruntu i żeby na czas budowy nie stracić starego, mniejszego kościoła, nowy i dużo większy obudowano wokół niego, czym zajął się bobrecki cieśla, Paweł Krzyżyk. Gdy ukończono wznosić dach, stary kościół rozebrano.