W skład wojsk katalońskich i oksytańskich wchodziły oddziały prowadzone przez Rajmunda III z Barcelony, Huga II z Empúries, Rajmunda Folca II z Cardony, Alfonsa Jordana z Tuluzy, Wilhelma V z Montpellier, Aimeryka II z Narbony oraz Bernard Ato IV, głowa rodu Trencavel.
Podbój i utrata Połączona flota krzyżowców zaatakowała Ibizę w Czerwcu, niszcząc jej obronę. Ibiza była ważna dla chrześcijan ze względów strategicznych, leżała bowiem między lądem stałym a Majorką, która była centrum taify. Źródła wzmiankują, iż w czasie walk obrońcy chronili się w jaskiniach, które zdobywane były z dużym trudem. Tak czy inaczej w sierpniu wyspa znalazła się pod kontrolą krzyżowców. Następnym celem była Majorka na kŧórą uderzono w sierpniu, zaraz po zdobyciu Ibizy. Krzyżowcy oblegli Palmę. W czasie przedłużającego się oblężenia hrabiowie Barcelony i Empúries podjęli próbę negocjacji z muzułmanami ale zostały one storpedowane przez kardynała Piotra Moriconi, arcybiskupa Pizy. Hrabiowie prawdopodobnie proponowali muzułmanom odstąpienie od walk pod warunkiem corocznego trybutu i zaprzestania najazdów na wybrzeża Iberii.