Oddział Wojenny Ochotników Wschodu (niem. Zerstorungskommando "Bischler", ros. Военная команда охотников Востока) – kolaboracyjny oddział antypartyzancki złożony z Rosjan podczas II wojny światowej

Oddział został sformowany z inicjatywy SD w rejonie Dorohobuża w poł. lipca 1942 r. Jego zadaniem była walka z partyzantami. Na jego czele stanął Władimir A. Biszlier. Funkcję jego zastępcy objął Iwan E. Dombrowski, który kierował wywiadem i kontrwywiadem. Z ramienia SD do oddziału został odkomenderowany Alex Stahl. Oddział osiągnął liczebność ok. 600 ludzi. Składał się z ośmiu kompanii niszczycielskich, oddziału ochrony sztabu pod dowództwem Andrieja P. Łochodynowa, kompanii specjalnego przeznaczenia (jagdkomandy), kompanii karabinów maszynowych, dywizjonu artylerii pod dowództwem Dmitrija J. Ałbuła i pododdziału moździerzy. Ponadto oddziałowi podporządkowała się policja pomocnicza Dorohobuża (45 osób) i okoliczne policje wiejskie, liczące ok. 830 osób. We wsiach powstała sieć agentów, zaś do oddziałów partyzanckich wprowadzono licznych konfidentów. Oddział współpracował z Geheime Feldpolizei, żandarmerią polową i regularnymi oddziałami Wehrmachtu. W II poł. 1942 r.