wcześniej w tym samym miesiącu rząd Gonatasa zaprosił do Aten polityków o przekonaniach republikańskich, którzy sporządzili memorandum z apelem o przeprowadzenie plebiscytu, jaki miał zdecydować o przyszłości monarchii greckiej. Po wyborach Gonatas poprosił Jerzego II, by ten udał się na czasową emigrację do momentu przeprowadzenia wymienionego plebiscytu.
W grudniu 1923 do kraju powrócił Wenizelos, któremu Gonatas przekazał urząd premiera. Nadal działał w wenizelistowskiej Partii Liberalnej, w 1936 wszedł w skład kierującego nią tymczasowo triumwiratu (obok Temistoklisa Sofulisa i Sofoklisa Wenizelosa).
Autor pamiętników.
W czasie II wojny światowej i okupacji Grecji Gonatas był jednym z inicjatorów stworzenia kolaboracyjnych Batalionów Bezpieczeństwa, co zdaniem lewicy stanowiło oczywistą zdradę narodu„Szubienica dla Gonatasa” - tablica o tej treści, niesiona była przez demonstrantów, zamordowanych strzałami sił porządkowych, 3 grudnia 1944, w Atenach.
Następnie działacz parlamentarny, założyciel Partii Liberalnych Narodowców (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων), co oznaczało poglądy silnie rojalistyczne. Członek Rady Koronnej (Συμβούλιο του Στέμματος).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Greccy wojskowi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Grecja) Kategoria:Premierzy Grecji Kategoria:Ludzie urodzeni w Patras Kategoria:Przewodniczący Parlamentu Grecji Kategoria:Greccy senatorowie