Władysław Maciej Kupiszewski (ur. 9 kwietnia 1930 w Książnicach Wielkich, zm. 24 lutego 2026) – polski językoznawca, polonista, profesor nauk humanistycznych (1990).

Życiorys Urodził się w Książnicach Wielkich jako czwarte z ośmiorga dzieci Kazimierza Kupiszewskiego. W czasie wojny uczęszczał na tajne komplety, a następnie w 1949 ukończył gimnazjum i liceum humanistyczne w Bochni. Przez dwa lata uczył w szkole w rodzinnej wsi. W latach 1951 – 1955 studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Został asystentem Witolda Doroszewskiego, pod którego kierownictwem napisał pracę magisterską (1955) i doktorską (1964). Uczestniczył w terenowych badaniach gwarowych na Warmii i Mazurach (głównie dotyczących gwarowego słownictwa dotyczącego zjawisk meteorologicznych i astronomii). Przez całe życie zawodowe związany był z Wydziałem Polonistyki UW, wykładał również w Lublanie, Lipsku, w Filii UW w Białymstoku, na Uniwersytecie Szczecińskim i w Mazowieckiej Wyższej Szkole Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu. Habilitował się w 1974, wówczas został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. W 1982 został członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W 1990 roku otrzymał nominację profesorską. Zajmował się głównie dialektologią i historią języka polskiego oraz językiem artystycznym i onomastykąObyczaje, języki, ludy świata.