Arcybiskup John Hughes przyjął nową wspólnotę do archidiecezji nowojorskiej i powierzył jej parafię na Manhattanie przy 59th Street. Hecker został pierwszym przełożonym paulistów i pełnił tę funkcję aż do śmierci w 1888 roku.
Celem nowej wspólnoty było prowadzenie działalności misyjnej odpowiadającej specyfice Stanów Zjednoczonych. Pauliści definiują pierwotną wizję Heckera jako próbę zarówno pomocy Amerykanom w lepszym poznaniu Kościoła katolickiego, jak i pomocy Kościołowi w zrozumieniu demokratycznej kultury amerykańskiej.
Hecker był przekonany, że konstytucyjna wolność religijna i brak państwowego Kościoła mogą stworzyć katolicyzmowi dogodne warunki rozwoju. Nie uważał jednak, że katolicyzm powinien podporządkować swoją doktrynę kulturze amerykańskiej; dążył raczej do znalezienia sposobu przedstawiania tradycyjnego nauczania w języku zrozumiałym dla współczesnych mu Amerykanów.
Kaznodziejstwo i działalność publiczna Szczególnie intensywny okres jego publicznego apostolstwa przypadł na lata 60. XIX wieku. Obok misji katolickich zaczął wykorzystywać popularny w Stanach Zjednoczonych system publicznych wykładów.