Sandra „Puma” Jones (ur. 5 października 1953 w Columbii, zm. 28 stycznia 1990 w Nowym Jorku) – amerykańska piosenkarka, w latach 1978–1986 członkini legendarnej grupy roots reggae Black Uhuru.
Życiorys Urodziła się i dorastała w stolicy stanu Karolina Południowa. Po ukończeniu studiów magisterskich na Uniwersytecie Columbia znalazła zatrudnienie w Nowym Jorku jako pracowniczka opieki społecznej. W połowie lat 70. wyjechała na wakacje na Jamajkę, gdzie postanowiła zostać już na stałe. Tam też zyskała okazję by szlifować swoje talenty artystyczne, śpiewając i tańcząc w zespole The Sons of Negus. Dzięki znajomości z liderem grupy Ras Michaelem, w roku 1978 poznała Derricka „Duckiego” Simpsona, jednego z założycieli Black Uhuru, który po odejściu z formacji Errola „Jaya” Wilsona poszukiwał właśnie kogoś na jego miejsce. Pewnego razu będąc gościem w jej domu, Simpson usłyszał jak śpiewała; jej głos wywarł na nim na tyle duże wrażenie, że postanowił zaprosić ją do zespołu. Jones propozycję przyjęła i od razu wzięła udział w sesjach nagraniowych na drugą płytę długogrającą grupy, wydaną w roku 1979 pt. Showcase.