Beata (Beatrix) Barnimówna (ur. w okr. 1270–1274, zm. w okr. 1315–grudzień 1316 w Szczecinie?E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 164-166.) – żona Henryka II z Orli (Werle), pana na Penzlinie, córka Barnima I Dobrego, księcia szczecińskiego i pomorskiego oraz Matyldy askańskiej.

Związki z rodem Werlów Jej związki z rodem Werlów poświadczone zostały przez XIV-wiecznego kronikarza Ernesta Kirchberga, który na kartach swej kroniki napisał o małżeństwie księżniczki szczecińskiej z Henrykiem II, synem Henryka I, księcia meklemburskiego na Güstrowie. Wspomniana księżniczka była wymieniona bezimiennie, jednak śladem jej identyfikacji było wymienienie przez kronikarza syna Barnima, który imię miał otrzymać po swym dziadzieE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 164..

W nowożytnej literaturze przedmiotu wskazywano błędnie na Matyldę, która w licznych dokumentach źródłowych była przedstawiana, jako siostra Bogusława IV. Współczesne genealogia odrzuca tę hipotezę, wskazując, że chodziło o trzecią żonę Barnima I – Matyldę askańską, a więc macochę Bogusława IV. Istnienie Beaty (Beatrix) zostało odkryte w dokumencie Henryka, biskupa kamieńskiego z 1315, gdzie została wymieniona obok brata Ottona I i matki Matyldy askańskiej, jako fundatorki jednej z trzech prebend.