Wobec tego „Giuseppe Miraglia” był wykorzystywany głównie do celów pomocniczych: jako baza wodnosamolotów, jednostka wsparcia technicznego oraz transportowiec lotniczy. W 1939 roku został użyty do przewozu samolotów dla wojsk we Włoskiej Afryce Wschodniej, a następnie transportu czołgów do okupowanej Albanii.

Po przystąpieniu Włoch do działań wojennych w 1940 roku, okręt pozostawał głównie na wodach macierzystych, pełniąc funkcje szkolne, transportowe oraz okrętu warsztatowego dla wodnosamolotów z innych jednostek, stacjonując w Tarencie. W maju 1942 roku z jego pokładu odbyły się pierwsze próby startu myśliwca Reggiane Re.2000 z użyciem katapulty, obserwowane przez dowódcę floty, admirała Angelo Iachino. W ich trakcie jeden z asów Regia Aeronautica, porucznik Giulio Reiner, wykonał kilka lotów w różnych warunkach, co pozwoliło ustalić konieczne wartości przyspieszenia niezbędnego dla prawidłowego startu. Po tym wydarzeniu „Giuseppe Miraglia” nie był już nigdy wykorzystywany do katapultowania samolotów.