Uzbrojenie torpedowe obejmowało dwie nieruchome wyrzutnie torped przeciw okrętom nawodnym kalibru 533 mm, umieszczone w kadłubie na rufie (podobnie, jak na niszczycielach typu Hamburg). W połowie lat 70. zostały one jednak zdemontowane. Ponadto, na pokładzie w części rufowej były cztery obrotowe pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 533 mm przeciw okrętom podwodnym. W marynarce niemieckiej używane były wówczas amerykańskie torpedy tego kalibru przeciw okrętom nawodnym Mk 37 Mod 0 i przeciw okrętom podwodnym Mk 44 Mod 1. Uzbrojenie przeciwpodwodne uzupełniały dwa poczwórne miotacze rakietowych bomb głębinowych kalibru 375 mm Bofors umieszczone na pokładzie nadbudówki za wieżą nr 2 (B). Mogły wystrzeliwać bomby kilku typów o masie od 230 do 250 kg, różniące się zasięgiem (najmniejszy 300 m, największy 3600 m). Po bokach miotaczy były też na burtach zamontowane dwie zrzutnie klasycznych bomb głębinowych. Okręt ponadto mógł mieć zamontowane na pokładzie rufowym tory minowe o długości 70 m z pojedynczą zrzutnią (normalnie zdemontowane).