W 1943 został postrzelony w starciu z żandarmerią niemiecką. W 1944 współorganizował leśną szkołę podchorążych przy I batalionie im. Ziemi Podlaskiej Batalionów Chłopskich, jak i sam batalion, którym dowodził Marian. Współpracował z Zgrupowaniem Partyzanckim „Jeszcze Polska nie zginęła” Roberta Satanowskiego, który dostarczał oddziałom Batalionów Chłopskich broń automatyczną i amunicję. Oddziały dowodzone przez Stanisława Potapczuka wykonały wiele akcji bojowych przeciwko pociągom i zakładom gospodarczym pozostającym pod zarządem niemieckiego okupanta. Szczególne nasilenie działań nastąpiło w lipcu 1944 podczas akcji „Burza”. Po zajęciu Lubelszczyzny przez Armię Czerwoną ujawnił się w Lublinie jako komendant obwodu Biała Podlaska.
Po wojnie ukończył studia z ekonomii na Uniwersytecie Łódzkim. W latach 1946–1980 pracował w Centralnym Urzędzie Planowania, Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, gdzie pełnił funkcję naczelnika Wydziału Inwestycji Rolnictwa, Transportu i Handlu.