Od stycznia 1901 członek Komitetu Centralnego (KC) SDKPiL dla Polski. Brał udział w konferencji SDKPiL w Białymstoku pod koniec lutego 1901 i w III Zjeździe SDKPiL w końcu września 1901, na którym został wybrany do Zarządu Głównego (ZG) SDKPiL. Pracował przy wydawaniu i kolportażu prasy partyjnej i prowadził kółka SDKPiL. Działał w Łodzi, Częstochowie i Zagłębiu Dąbrowskim. W grudniu 1901 aresztowany, do 1903 więziony był w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Skazany został na 5 lat zesłania do Syberii Wschodniej, skąd powrócił w grudniu 1905 w wyniku amnestii. Od lutego 1906 był sekretarzem Socjaldemokratycznego Związku Robotników Przemysłu Mącznego, a w marcu 1906 został członkiem Centralnej Komisji Socjaldemokratycznych Związków Zawodowych. W czerwcu 1906 wziął udział w V Zjeździe SDKPiL w Zakopanem. W 1907 został członkiem Komitetu Łódzkiego SDKPiL. Był kilkakrotnie aresztowany. W październiku 1911 został uznany za prowokatora rosyjskiej policji w szeregach SDKPiL i usunięty z partii. Od 1915 mieszkał w Samarze, gdzie po rewolucji lutowej 1917 został wiceprzewodniczącym miejskiego zarządu związku zawodowego.