Łokot´ () – osiedle typu miejskiego w obwodzie briańskim w Rosji, siedziba administracyjna rejonu brasowskiego.

Położony w pobliżu rzeki Nierussa, będącej dopływem Desny.

Historia Wzmiankowany po raz pierwszy w I połowie XVII wieku jako chutor Łokotskoj Kołodieź w pobliżu starej wsi Brasowo. W 1742 roku pograniczne ziemie ujezdu siewskiego cesarzowa Elżbieta Romanowa ofiarowała feldmarszałkowi S.F. Apraksinowi, który w 1797 roku przeniósł swoją siedzibę do Łokotu. W owym czasie powstał w tym miejscu pokaźny majątek, obejmujący czteropiętrowy pałacyk ze stawami i fontannami.

W 1871 roku właścicielami majątku stali się następcy tronu rosyjskiego – wielcy książęta Romanowowie (początkowo Jerzy Aleksandrowicz, a od 1899 roku – Michał Aleksandrowicz). Nowi właściciele kontynuowali rozbudowę majątku – ustanowiono kanalizację, stworzono ogromny park ze stawami i alejami, zbudowano szereg kilkupiętrowych kamiennych budynków, powstały pierwsze fabryki przemysłu lekkiego, spożywczego i drzewnego. W 1870 roku w Łokocie powstała stadnina koni. W 1914 roku rozpoczęto budowę huty żelaza i fabryki urządzeń mechanicznych.