Proces załogi Buchenwaldu (US vs. Jozjasz, książę Waldecku i Pyrmontu i inni) odbył się w dniach 11 kwietnia – 14 sierpnia 1947 roku przed amerykańskim Trybunałem Wojskowym w Dachau, a na ławie oskarżonych zasiadło 31 zbrodniarzy, byłych członków załogi niemieckiego obozu koncentracyjnego Buchenwald.
Oskarżeni Czołowymi oskarżonymi byli: Hermann Pister (ostatni komendant obozu), książę Jozjasz z Waldecku i Pyrmontu (SS-Obergruppenführer oraz regionalny Wyższy Dowódca SS i Policji, współodpowiedzialny za funkcjonowanie obozu), lekarz SS Hans Eisele (przeprowadzał on zbrodnicze eksperymenty medyczne na więźniach i został już uprzednio skazany na karę śmierci za zbrodnie popełnione w obozie koncentracyjnym Dachau), Max Schobert (organizator pracy przymusowej) oraz Ilse Koch (nazywana przez więźniów „suką z Buchenwaldu”, żona byłego komendanta Buchenwaldu i Majdanka Karla Otto Kocha, słynąca z okrucieństwa). Hans Merbach odpowiadał za tzw. „pociąg śmierci”, w którym zginęły setki więźniów podczas transportu do Dachau.