27 lipca 1907 oddano do użytku linię tramwaju konnego na odcinku pomiędzy skrzyżowaniami z ulicami Marszałkowską i Żelazną. Od 7 sierpnia 1908 ulicą kursowały tramwaje elektryczne. Początkowo ulicę obsługiwała linia nr 7 – z Powązek na ul. Targową, a przed końcem 1908 roku na ulicę skierowano łącznie trzy linie.
Ze względu na małą szerokość ulicy oraz rosnący ruch samochodowy podjęto decyzję o wstrzymaniu na niej od 1 maja 1939 roku ruchu tramwajowego.
Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939. 10 listopada 1941 na ul. Złotej przywrócono ruch tramwajowy na odcinku pomiędzy skrzyżowaniami z ulicami Marszałkowską i Żelazną. Ostatecznie kursowanie tramwajów zawieszono 1 czerwca 1944. Po wojnie nie przywrócono na ulicy komunikacji tramwajowej, a tory rozebrano.
Uchwałą Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 28 września 1950 nazwę fragmentu ulicy na wschód od ulicy Marszałkowskiej zmieniono na ul. Władysława Kniewskiego, w celu upamiętnienia działacza komunistycznego. W 1952, w związku z budową Pałacu Kultury i Nauki wznoszonego na osi ulicy, jej środkowy odcinek został zlikwidowany.