Trwającą trzy godziny bitwę przeżyło zaledwie 134 kawalerzystów 2. pułku. Według źródeł rumuńskich główną szarżę na wieś Prunaru przeprowadziło 300 Roşiori, spośród których poległo 209 żołnierzy i podoficerów oraz 7 oficerów. Wśród ocalałych był dowódca szarży, płk Gheorghe Naumescu, który został ciężko ranny i wzięty do niewoli (zmarł w szpitalu bułgarskim 3 lipca 1917).
Skutki bitwy Dzięki desperackiej szarży 2. pułku, 18. dywizja piechoty zyskała czas na przegrupowanie i wyjście z okrążenia. W kolejnych dniach wzięła udział w bitwie o Bukareszt.
Pamięć o bitwie
W 1927 w Jassach stanął wykonany z brązu pomnik upamiętniający żołnierzy 2. brygady kawalerii (w skład której wchodził także 2. pułk), dłuta Ioana C. Dimitriu-Bârlada. Pomnik przedstawia jeźdźca z lancą w ręku, w towarzystwie anioła – symbolu poświęcenia. W 1930 z inicjatywy dowództwa 14. Brygady Kawalerii, na polu bitwy postawiono pomnik ku czci poległych kawalerzystów. Kamienny monument zwieńczony orłem zaprojektował Horia Miclescu.
Przypisy
Bibliografia
Szarża pod Prunaru Kategoria:Bitwy na teatrze bałkańskim I wojny światowej Kategoria:Bitwy w 1916 Kategoria:Bitwy w historii Rumunii