Szturm podjęty 12 kwietnia zakończył się zwycięstwem krzyżowców a Aleksy V zbiegł ze stolicy cesarstwa, pozostawiając je na pastwę łacinników.
Podział Bizancjum thumb|350px|Państwa w Azji Mniejszej i Grecji po Partitio terrarum imperii Romaniae Zwycięzcy, uważający się za nowych panów Bizancjum, postanowili podzielić między siebie tereny cesarstwa, także te które pozostawały pod kontrolą niezależnych władców lub administracji bizantyńskiej. Wszyscy sygnatariusze umowy zgadzali się co do tego że cesarstwo nadal powinno istnieć, ale raczej jako nominalny zwierzchnik, a nie scentralizowane państwo. Swojej części łupu żądała również Wenecja. Po negocjacjach które zajęły kilka tygodni podpisano traktat na mocy którego Wenecja miała otrzymać 3/4 łupów do wysokości zobowiązania Aleksego IV i połowę nadwyżki a krzyżowcy odpowiednio 1/4 łupu i drugą połowę nadwyżki. Nowego cesarza miała wybrać komisja złożona z 12 elektorów z których sześciu miało być Wenecjanami a sześciu krzyżowcami. W razie gdyby cesarzem został któryś z panów feudalnych urząd patriarchy Konstantynopola miał przypaść Wenecjaninowi. Nowe cesarstwo otrzymywało 1/4 ziem Bizancjum i KonstantynopolaRunciman Steven, Dzieje Wypraw Krzyżowych: Królestwo Akki i Późniejsze Krucjaty, Książnica, 2009.. Wenecjanie i krzyżowcy po połowie pozostałej części.