Mojżesz Etiopczyk, także Mojżesz Nubijczyk, Mojżesz Rabuś, Mojżesz Czarny, Mojżesz Murzyn (ur. 330, zm. 405) – chrześcijański mnich, jeden z ojców pustyni prowadzący życie ascetyczne w Sketis.
Życiorys Według tradycji pochodził z Etiopii i był niewolnikiem. Wygnany przez swojego pana z powodu złego zachowania, założył bandę rozbójniczą i przez kilka lat prowadził życie przestępcze. Następnie doznał nawrócenia i udał się na pustynię, by poprzez ascezę odpokutować za wcześniejsze grzechy. Został uczniem mnicha Izydora. Według żywotów stale pościł i nieustannie się modlił, zaś namiętności zwalczył dopiero wtedy, gdy zaczął nocami obchodzić pustelnie innych mnichów i dostarczać im wodę. Znanych jest osiemnaście apoftegmatów przypisywanych Mojżeszowi. Na tle innych współczesnych mu ojców pustyni Mojżesz wyróżniał się prostotą i serdecznością.