Jednocześnie zbliżył się do środowiska grupy plastyków "Czapka Frygijska", z którą w roku 1937 prezentował swoje fotografie podczas wystawy na RakowcuM. Kosińska, Grupa plastyków Warszawskich Czapka Frygijska, [w:] Polskie życie artystyczne w latach 1915-1939, Wrocław 1974, s. 617-618.. mały|Grób Aleksandra Minorskiego na Komunalnym Cmentarzu Północnym w Warszawie Najbardziej znane prace Minorskiego podejmowały drażliwe kwestie społeczne – przede wszystkim ubóstwo rodzin proletariackich zamieszkujących wolskie przedmieścia stolicy. Część z nich znalazła się w albumie Dola i niedola naszych dzieci, wydanym w roku 1938 z okazji Ogólnopolskiego Kongresu Dziecka. Mimo patronatu Marii Mościckiej niemal cały nakład tej publikacji (60 000 egz.) został zatrzymany i zniszczony na polecenie premiera Felicjana Sławoja SkładkowskiegoA. Mazur, Historie fotografii w Polsce, 1839–2009, Kraków: Fundacja Sztuk Wizualnych, 2009, s. 178.. Ocalało jedynie kilkaset egzemplarzy rozesłanych do różnych instytucji i czasopism. Niezbędnych zmian dokonano także na przygotowanej już wystawie Dziecko w Polsce, którą otworzono w budynku dawnej fabryki Rohn-Zieliński S.A. przy ulicy Nowogrodzkiej 74. W kwietniu 1939 roku został aresztowany i zesłany do obozu w Berezie KartuskiejH.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksander Minorski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.