Odnotowano także inne jego procesy.
W 1432 Piotr z Obrzycka przywiesił swoją pieczęć z herbem Nałęcz, należącą do ojca Wincentego z Obrzycka, do dokumentu, w którym panowie oraz miasta województwa poznańskiego zobowiązały się, że po śmierci króla polskiego Władysława II Jagiełły obiorą królem jednego z jego synów. Dokonało się to w 1424 wyborem najstarszego syna Jagiełły Władysława III Warneńczyka. W latach 1469-1641 miejscowość notowana była jeszcze jako wieś. Dopiero z lat 1458-1527 pochodzą jedyne znane średniowieczne wzmianki o miejscowości jako o mieście. W 1458 miasto Obrzycko miało dostarczyć jednego pieszego na wyprawę wojenną do Malborka w czasie wojny trzynastoletniej.
W latach 1463-1475 Obrzycko znajdowało się w posiadaniu szlacheckiego rodu Jezierskich noszących odmiejscowe nazwisko od miejscowości Jeziora Wielkie koło Kórnika w powiecie pyzdrskim. W latach 1463-1466 notowano Dobrogosta Jezierskiego, w 1465 Jana, w latach 1465-1466 Abrahama, w latach 1465-1473 Sędziwoja i w latach 1465-1475 Tomasza. Bracia Jezeirscy, w drugiej połowie XV wieku, byli dziedzicami wsi posiadający ją na zasadzie niedziału. W 1448 Dobrogost Jezierski dziedzic obrzycki zapisał swojej żonie Annie po 200 grzywien posagu oraz wiana na części Koźmina.