Bezpośrednio po konfirmacji (tj. przypuszczalnie w roku 1852) Sinner na życzenie ojca i wbrew własnej woli rozpoczął naukę zawodu piekarza, a po jej ukończeniu w roku 1854 wyrobił sobie dokumenty takie jak paszport i potwierdzenie prawa do ojczyzny (Heimatrechtzeugnis) i udał się na tradycyjną wędrówkę. Przez Stuttgart i Frankfurt nad Menem dotarł w ten sposób do Hamburga. Powróciwszy w rodzinne strony, szukał zatrudnienia w przemyśle i najpóźniej od roku 1859 pracował jako ślusarz w Fabryce Maszyn w Esslingen. W związku z wypadkiem przy pracy, w którym doznał poważnego urazu kilku palców, zmuszony był do ponownej zmiany zawodu i za radą jednego z przyjaciół rozpoczął naukę we właśnie nowo otwartym atelier przy Marienstraße 36 stuttgarckiego fotografa Friedricha Brandsepha. Ukończywszy tę naukę w roku 1862, zatrudnił się w zakładzie fotograficznym Johanna BleibelaJoachim W. Siener: Die Photographie und Stuttgart..., s. 133., gdzie zarabiał początkowo 700, później nawet 780 fl rocznie. Zarobek był bardzo dobry, ale Sinner nie zamierzał pozostawać pracownikiem. Stwierdził jednak, że jako samodzielny fotograf nie ma szans, bo na początku lat sześćdziesiątych XIX w. zarówno w Stuttgarcie, jak i w Tybindze, do której zamierzał wrócić, wśród fotografów istniała silna konkurencja.