Różnica między obiema społecznościami sprowadza się do odmiennego wyznaczenia linii podziału. Dla crackerów jest nią rodzaj celu ataku – oprogramowanie używane lokalnie albo zdalne systemy dostępne przez sieć. Dla społeczności hakerskiej jest nią moralna ocena działania, wyrażona podziałem na białe i czarne kapelusze; crackerzy takiego podziału nie stosują.
Sceny crackerskie Crackerzy zajmujący się łamaniem zabezpieczeń oprogramowania tworzyli sceny narodowe, określane mianem „crackscen”, podzielone na rywalizujące ze sobą grupy i specjalizujące się w łamaniu zabezpieczeń określonego typu. W Europie działały m.in. scena fińska z grupą +ORC (Old Red Crackers), francuska z FFF (Fighting For Fun), niemiecka z YOda, hiszpańska z Whisky Kon Tekila, a także rosyjska i polska, na której jako główną grupę wymieniano CrackingPL.
Środowisko to odcinało się od piractwa komputerowego, którym zajmowały się odrębne grupy określane jako warez dOOdz, rozprowadzające nielegalne kopie programów. Do plików dołączanych do cracków często trafiało wezwanie, by kupić program, jeśli okaże się przydatny.