Z powodu znajomości języka rosyjskiego i doświadczenia frontowego rozkazem z 12 kwietnia 1942 został przeniesiony do wydziału wywiadowczego Obce Armie Wschód z siedzibą w Mauerwald, a kierowanego przez pułkownika Reinharda Gehlena. Był zwolennikiem wykorzystania czerwonoarmistów, którzy dostali się do niewoli niemieckiej, w szeregach sił zbrojnych III Rzeszy. Popierał też projekt utworzenia ochotniczej armii rosyjskiej, która wespół z Niemcami obaliłaby reżim stalinowski w Rosji. W styczniu 1944 r. objął funkcję szefa sztabu oddziałów ochotniczych. Pod koniec 1944 r. w stopniu pułkownika został przydzielony jako oficer łącznikowy do dowództwa Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Do jego zadań należało pośredniczenie pomiędzy niemieckimi organami wojskowymi a dowództwem Sił Zbrojnych KONR przy formowaniu dywizji rosyjskich i ich szkoleniu bojowym.