Okręty „Göttingen” (M1070) „Koblenz” (M1071; sprzedany Litwie jako „Sūduvis” (M52)) „Lindau” (M1072; sprzedany Estonii jako „Sulev” (M312)) „Schleswig” (M1073; sprzedany RPA jako „Tschwane” (M1221))) „Tübingen”(M1074) „Wetzlar” (M1075) „Paderborn” (M1076; sprzedany RPA jako „Mangaun” (M1222)) „Weilheim” (M1077) „Cuxhaven” (M1078; sprzedany Estonii jako „Wambola” (M311)) „Düren” (M1079; sprzedany RPA jako „Kapa” (M1223)) „Marburg” (M1080; sprzedany Litwie jako „Kuršis” (M51)) „Konstanz” (M1081) „Wolfsburg” (M1082; sprzedany RPA jako „Tekwini” (M1225)) „Ulm” (M1083) „Flensburg” (M1084) „Minden” (M1085; sprzedany Gruzji jako „Ayeti” (P22)) „Fulda” (M1086) „Völkingen” (M1087; sprzedany Łotwie jako „Nemejs” (M03))
Opis thumb|Sylwetka „Kuršis” w służbie litewskiej Trałowce typu Lindau miały drewniany kadłub laminowany tworzywem sztucznym, z dość długim podwyższonym pokładem dziobowym. Na pokładzie dziobowym umieszczona jest armata i dalej główna, dość szeroka i niewysoka nadbudówka z pomostem dowodzeniaNa podstawie fotografii w i . Pierwszych sześć trałowców (M1070 – M1075) zostało zbudowanych z wysoką nadbudówką dziobową, lecz po ich ukończeniu obawy co do ich stateczności spowodowały obniżenie jej o jedno piętro w latach 1958–59.