thumb|Rzeźba Śpiącego Hermafrodyty z II w. p.n.e. z kolekcji Borghese, obecnie Muzeum Luwr Wenus z lustrem, też Wenus przy lustrze, Toaleta Wenus, Rokeby Wenus () – portret olejny Diega Velázqueza z ok. 1650 roku.

Malowanie nagich kobiet przez hiszpańskich artystów było, z powodu inkwizycji i kar (ekskomuniki lub banicji), bardzo niebezpieczne. To dlatego do dziś przetrwało bardzo niewiele aktów z XVII- i XVIII-wiecznej Hiszpanii. Jest to jedyny znany akt autorstwa VelázquezaWedług starych źródeł malarz namalował kilka takich aktów na zamówienie do prywatnych kolekcji. Żadne z nich nie są dziś znane. i jeden z dwóch aktów zachowanych z tego okresu. Autorem drugiego był Francisco Goya, a jego tytuł to Maja rozebrana.

Inspiracja Według historyków sztuki inspiracją dla Velázqueza mogła być naga rzeźba antyczna śpiącego Hermafrodyty, którą widział w pierwszej swojej podróży po Rzymie w kolekcji Borghese lub inna rzeźba Ariadny z ówczesnej kolekcji z rzymskiej Villi MediciInnymi inspiracjami mogły być sykstyński fresk Michała Anioła lub sztych Blocklandta pt. Wenus i Adonis.. Malarz mógł się również wzorować na wizerunkach nagich kobiet malowanych przez Tycjana i Veronesa, jednakże krągłość i smukłość kształtów różni się od znanych modeli rubensowskich kobiet, co również nie wytrzymuje tej hipotezy.