Elżbieta bogusławówna (ur. najp. 1302, zm. po 16 października 1349E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 306-307.J.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 155.) – księżniczka pomorsko-wołogoska, córka Bogusława IV, księcia pomorskiego, szczecińskiego i wołogoskiego oraz Małgorzaty rugijskiej; księżna sasko-lauenburska, żona Eryka I, księcia sasko-lauenburskiego na Ratzeburgu.
Rodzina Elżbieta była małżonką Eryka I, księcia sasko-lauenburskiego na Ratzeburgu. Ślub książęcej pary odbył się w okresie od 1315 a przed 16 czerwca 1316. Małżonkowie ze sobą mieli pięcioro dzieci: Jana I (ur. 1316 lub 1317, zm. 14 marca 1364 lub 1370) – biskupa kamieńskiegoE. Rymar opowiada się, że Jan był pierworodnym synem Eryka I i Elżbiety, zmarłym w 1370., Eryka II (ur. w okr. 1318–1320, zm. 1368 lub 1369) – księcia sasko-lauenburskiego na Ratzeburgu, Helenę (ur. 1322, zm. 1359) – żonę hrabiego Jana II von Hoya, Albrechta (ur. ?, zm. po 1383) – brandenburskiego komtura krzyżackiego, Magnusa (ur. ?, zm. po 1346).
Inne publikacje czasem podają jeszcze jedną córkę, tj. Juttę (ur. ?, zm. po 1354) – żonę hrabiego Gerarda III von Hoya, której filiacji genealodzy nie potwierdzają.
Genealogia