Gerhard von Mende (ur. 25 grudnia 1904 w Rydze, zm. 16 grudnia 1963 w Düsseldorfie) – niemiecki naukowiec i wykładowca akademicki, pisarz i publicysta, specjalista do spraw tureckich i kaukaskich mniejszości narodowych ZSRR, szef wydziału ds. Kaukazu i Turkiestanu w Ministerstwie Rzeszy ds. Okupowanych Terytoriów Wschodnich podczas II wojny światowej.
Życiorys Jego rodzina była Niemcami bałtyckimi. Ojciec został zabity przez bolszewików po ataku wojsk bolszewickich na Łotwę w 1919 r. Rodzina uciekła do Niemiec. Gerhard von Mende w 1923 r. ukończył szkołę średnią w Naumburgu, zaś w 1932 r. uniwersytet w Berlinie. Specjalizował się w rosyjskiej historii i tureckich kwestiach. W 1933 r. ukończył Narodowy Instytut Języków Narodów Orientalnych w Paryżu, uzyskując doktorat. Kolejny doktorat zrobił w Wirtschaftshochschule w Berlinie. W 1934 r. opublikował książkę pt. „Die Völker der Sowjetunion”. W 1935 r. został profesorem uniwersytetu w Berlinie i uniwersytetu w Hamburgu. W 1936 r. wyszła jego kolejna książka pt. „Der nationale Kampf der Russlandtürken. Ein Beitrag zur nationalen Frage in der Sovetunion”. Po dojściu do władzy Adolfa Hitlera stał się entuzjastą nazistów. Został doradcą Alfreda Rosenberga ds. mniejszości narodowych w ZSRR.