Pewnego dnia Bělit, decyduje się popłynąć w górę rzeki Zarkheba, zamieszkanej przez potwory, która wydziela trujące wyziewy i budzi lęk u żeglarzy oraz tubylców. Bělit liczy na to, że odnajdzie ruiny zaginionego miasta, gdzie zgromadzony jest skarb. Wkrótce załoga odnajduje skarb, tracąc kilku towarzyszy, jednak nie są sami w tym mieście. Zamieszkuje je tajemnicza istota z wyglądu przypominająca małpę. Jest to ostatni przedstawiciel gatunku rozumnych istot, które zamieszkiwały to miasto, zanim pojawili się na Ziemi ludzie. Istota ta pełniła funkcję szamana. Teraz dzięki swoim czarom, hipnotyzuje część załogi i obraca ich przeciwko reszcie. Conan w tym czasie oddalił się w poszukiwaniu wody i popadł w sen w wyniku działania narkotycznego lotosu. Kiedy przybył na miejsce zobaczył trupy ukochanej Bělit oraz części załogi. Pozostała część, nadal w stanie hipnozy, zaatakowała go, jednak Conanowi udało się ich pokonać. Wtedy skrzydlaty szaman osobiście go zaatakował, Conan byłby poległ, gdyby nie duch zmarłej Bělit, który pojawił się nieoczekiwanie i pomógł mu w walce.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Królowa Czarnego Wybrzeża · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.