Zwycięstwo we Francji był ostatnim podium w jego karierze.
Pierwszą imprezą w kategorii seniorów w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Albertville w 1992 roku. Wraz z kolegami z reprezentacji Czechosłowacji zajął szóste miejsce w sztafecie, a zawodów indywidualnych nie ukończył. W 1993 roku zajął piąte miejsce w drużynie na mistrzostwach świata w Falun. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku zajął 31. miejsce w Gundersenie oraz piąte drużynowo. Zarówno na mistrzostwach świata w Thunder Bay w 1995 roku jak i dwa lata później mistrzostwach w Trondheim zajmował czwarte miejsca, odpowiednio indywidualnie oraz w zawodach drużynowych. Najlepsze indywidualnie wyniki osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie był piąty w Gundersenie oraz na mistrzostwach świata w Ramsau w 1999 roku, gdzie w tej samej konkurencji zajął dziesiątą pozycję. Startował jeszcze na mistrzostwach w Lahti oraz igrzyskach w Salt Lake City jednak uzyskiwał bardzo słabe wyniki.