Wkrótce wstąpił do KPP i odtąd działał nie tylko wśród chłopów, ale i wśród robotników.

Uznany za szczególnie niebezpiecznego komunistę, na przełomie 1937/1938 został aresztowany i osadzony na pół roku w obozie w Berezie Kartuskiej.

Po klęsce wrześniowej 1939 odnowił kontakty z dawnymi współtowarzyszami z KPP, a w czerwcu 1940 został członkiem Okręgowego Komitetu RRR-Ch „Młot i Sierp” dla Północnego Mazowsza. Od wyjazdu jednego z kierowników tej organizacji, Juliana Wieczorka, do Warszawy, Wolski był ideowym i organizacyjnym przywódcą „Młota i Sierpa” na północnym Mazowszu. Wkrótce został członkiem KC RRR-Ch. Po fali aresztowań wśród przywódców RRR-Ch latem 1941 wyjechał do Warszawy, by odtworzyć centralne kierownictwo. Po powstaniu PPR został pełnomocnikiem jej KC na Obwód Łódzki i skierowany do okręgu płockiego w celu organizowania struktur tej partii. Jednak przed dotarciem do Płocka w nocy na 4 kwietnia 1942 został aresztowany i przewieziony do siedziby płockiego gestapo, gdzie przeszedł okrutne śledztwo, potem przewieziony do obozu koncentracyjnego w Działdowie, skąd na początku września 1942 przewieziono go z powrotem do Płocka, gdzie został powieszony w publicznej egzekucji.