polska wieś jest po brzegi pełna tego, co najgorsze. Kołtuństwa, brudu, moralnej zgnilizny. Jest to wieś wulgarna, zakłamana, w której pojedyncze jednostki próbują zdziałać coś dobrego, ale są skazane na porażkę […] Schematyczność tego ujęcia razi […]. Dość powiedzieć, że w moim przekonaniu symbolika zastosowana w filmie jest niezwykle nachalna.
Michał Walkiewicz z portalu Filmweb zauważył, że w swoim filmie Pasikowski posługuje się konwencją kina gatunkowego z pogranicza dreszczowca i horroru. Walkiewicz uznał gatunkowe schematy za najlepszy walor filmu, jako „próbę rozliczenia się z bolesną historią w «rozrywkowej» konwencji”. Kiedy jednak „Pasikowski próbuje zrzucić ów gatunkowy kostium, z jego filmu przeziera kicz. Reżyser przestaje wtedy opowiadać historię i wchodzi w buty moralisty”.
Odmienną opinię wyraził Tadeusz Sobolewski na łamach „Gazety Wyborczej”. Sobolewski argumentował, że przekaz Pasikowskiego jest bardziej zniuansowany i pojednawczy aniżeli wynikałoby to z oskarżeń pod adresem reżysera: