Życie nowe (wł. Vita nuova, oryg. Vita nova) – tom wierszy Dantego Alighierego skompletowany około 1293 roku, poświęcony postaci Beatrycze Portinari, ukochanej poety.
Historia Jest to pierwsze dzieło Dantego, napisane prawdopodobnie w latach 1292–1293, zawiera także wcześniejsze wiersze młodzieńcze. Możliwe, że pierwowzorem Beatrycze była córka Folca Portinari, mieszkanka Florencji, żona Simona dei Bardi, która zmarła w 1290 roku.
Treść Utwór ma charakter autobiograficzny, opowiada o miłości Dantego do Beatrycze, z którą wiążą go przypadkowe spotkania i pozdrowienia; po raz pierwszy spotkali się, gdy Dante miał 9 lat, następnie w wieku lat 18 Beatrycze pozdrowiła Dantego; poeta utracił ukochaną i opłakiwał ją, ostatecznie objawiła mu się ona jako osoba zbawiona. Poprzez alegoryczny i abstrakcyjny charakter rozważań konkretna historia miłosna staje się uniwersalnym opisem miłości jako takiej.
Końcowe przedstawienie Beatrycze można odbierać jako zapowiedź Boskiej komedii.